ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΤΑΝΤΡΑ ΓΙΟΓΚΑ  

 

Ε κανένα δεν αρέσει να ζει στην μιζέρια και στον πόνο. Η παύση της δυστυχίας φέρνει μια ευτυχισμένη ζωή. Την δυστυχισμένη ζωή την δημιουργεί η ανθρώπινη επιθυμία. Ο καθένας μας αναζητά την ευτυχία και αυτό είναι πολύ φυσικό για τους ανθρώπους, γιατί είναι στην φύση τους. Οι άνθρωποι συνεχώς αναζητούν κάποιο κατάλληλο περιβάλλον το οποίο θα τους δώσει την ευτυχία. Όλες οι διάφορες ασχολίες των ανθρώπων όπως οι επιθυμίες για απόκτηση γνώσεων, αγάπης, δύναμης, δόξας και πλούτου είναι απλά επιθυμίες για να μπορέσουν να φτάσουν στην ευτυχία. Ακόμα και το κίνητρο για αυτοκτονία είναι για να μπορέσει να ξεφύγει κάποιος από μια σοβαρά επώδυνη κατάσταση και να μπορέσει να περάσει σε μια άλλη, ελπίζοντας για την ευτυχία. 

Στην αναζήτηση για ευτυχία οι άνθρωποι πρώτα έλκονται από τις φυσικές απολαύσεις. Θέλουν να αποκτήσουν φυσικό πλούτο και προσπαθούν να πετύχουν κοινωνική θέση και δύναμη, ώστε να ικανοποιήσουν τις επιθυμίες τους για ευτυχία. Κάποιος που έχει στην κατοχή του ένα εκατομμύριο δραχμές δεν είναι αρκετά ικανοποιημένος με αυτό το ποσό και αγωνίζεται να το αυξήσει στα δέκα εκατομμύρια αλλά ακόμα δεν είναι ικανοποιημένος με αυτά και αργότερα ζητάει ένα δισεκατομμύριο και πάει λέγοντας. 

Μια φορά ήταν ένας πλούσιος μαθητής ενός πνευματικού δασκάλου και αποφάσισε να τον δει και να του προσφέρει μια δωρεά 500 χρυσών νομισμάτων. Τότε ο δάσκαλος του απάντησε “μήπως έχεις πιο πολλά χρήματα από αυτά ;” “Ναι έχω" απάντησε ο μαθητής.” Μήπως και επιθυμείς πιο πολλά ;”. “ Ναι επιθυμώ” απάντησε ο μαθητής. “Τότε μπορείς να τα κρατήσεις εσύ” απάντησε ο δάσκαλος, και του απάντησε λέγοντας ότι “ εσύ τα χρειάζεσαι πιο πολύ από ότι εγώ. Εγώ δεν έχω τίποτα και δεν επιθυμώ τίποτα, αλλά εσύ έχεις τόσα πολλά και επιθυμείς ακόμα περισσότερα.” 

Παρομοίως μπορούμε να δούμε πως όταν ένα άτομο έχει μια κοινωνική θέση και επιρροή σε μια συνοικία, θέλει να εξαπλωθεί η φήμη του σε όλο τον νομό, και να γίνει νομάρχης. Αργότερα θα θέληση να γίνει εθνικός ηγέτης και όταν το πετύχει και αυτό, θα κρύβεται μέσα του μια ακόμα επιθυμία για μια παγκόσμια ηγεσία. Όλες αυτές οι επιθυμίες για πλούτο, δύναμη και κοινωνική θέση δεν ικανοποιούν τον άνθρωπο. 

Η απόκτηση κάτι περιορισμένου όπως είναι όλα τα υλικά αγαθά, δημιουργεί στο μυαλό την τάση της συνεχούς επιθυμίας για απόκτηση και η διαρκείς αυτή αναζήτηση για την ευτυχία δεν έχει τέλος. Η δίψα για απόκτηση είναι ατελείωτη. 

Επιθυμούμε την απέραντη ευχαρίστηση αλλά η ευχαρίστηση που υπάρχει στον εξωτερικό αυτό κόσμο είναι περιορισμένη. Πρώτον, οι πηγές ευχαρίστησης στο κόσμο αυτό είναι περιορισμένες και γι 'αυτό δεν μπορoυν να ικανοποιήσουν το πνεύμα, μια και το πνεύμα είναι απεριόριστο. Δεύτερον, ο νους νιώθει ευχαρίστηση ωσότου η επιθυμία για ευχαρίστηση συνεχίζεται. Αλλά όταν αυτή η επιθυμία σβήσει, τότε το μυαλό ψάχνει για άλλο αντικείμενο ή περιβάλλον μέχρι να ικανοποιήσει και να σβήσει αυτήν την επιθυμία. Τρίτον, υπάρχει ένας μηχανισμός από όπου το μυαλό απολαμβάνει τα εξωτερικά αντικείμενα ,με τα όργανα των αισθήσεων, αλλά αυτή η δυνατότητα είναι περιορισμένη. Τα νευρικά κύτταρα που μεταφέρουν της πληροφορίες των αισθήσεων έχουν κάποιο όριο. Όταν η ίδια διέγερση έρχεται στα αισθητήρια όργανα συνεχώς και ασταμάτητα, τα νεύρα δημιουργούν μια υπερδιέγερση και κάθε στιγμή τα όρια των νεύρων ανεβαίνουν δημιουργώντας μια υπερθέρμανση και το αποτέλεσμα είναι ότι πλέον είναι πολύ δύσκολο να νιώσουμε το αίσθημα της ευχαρίστησης από το ίδιο αντικείμενο. Τελικά το όριο των νεύρων γίνεται τόσο υψηλό και τα νεύρα δεν μπορούν πλέον να λειτουργήσουν, με αποτέλεσμα το μυαλό να χάνει επαφή με τα συναισθήματα. Eτσι οι άνθρωποι σταθερά αναζητούν όλο και διαφορετικές διεγέρσεις για να συνεχίσουν να νιώθουν ευχαρίστηση. Αλλά αργά ή γρήγορα θα καταλάβουν ότι στον κόσμο αυτό τίποτα δεν μπορεί να τους δώσει την απέραντη ευτυχία. 

Ω Μέγας Αλέξανδρος είχε επιθυμήσει την στιγμή της κηδείας του, να βάλουν τα χέρια του τεντωμένα, έτσι ώστε οι παλάμες του να μείνουν ανοιχτές. Αυτό το έκανε για να δώσει στον κόσμο να καταλάβει ότι παρόλα τα πλούτη και την δόξα που είχε, φεύγει από αυτό τον κόσμο, όπως είχε έρθει σε αυτό. Με ανοικτές παλάμες. 

Πιο είναι λοιπόν αυτό το απέραντο εσωτερικό πράγμα που μας προμηθεύει την απέραντη αυτή ευτυχία;. Η κοσμική οντότητα από μόνη της είναι απέραντη και ατελείωτη. Και η συνεχές επιθυμία των ανθρώπων για ευτυχία μπορεί να γίνει πραγματικότητα μόνο όταν κατανοήσουμε το υπέρτατο. Μόνο μια ατελείωτη πηγή μπορεί να μας προσφέρει την απέραντη ευτυχία. Και αυτή η ατελείωτη ευτυχία, η μακαριότητα είναι πέρα από τον περιορισμένο αυτό κόσμο, πέρα από το περιορισμένο μας μυαλό. Η διαδικασία για να φτάσουμε στην μακαριότητα είναι τελείως διαφορετική από την διαδικασία για να φτάσουμε στην υλική ευχαρίστηση. Όταν ένα άτομο νιώσει μια ευχαρίστηση ή ικανοποίηση, οι λειτουργίες αυτές είναι περιορισμένες σε κάποια συγκεκριμένη προσωπική επιθυμία. Αλλά όταν το άτομο βιώσει την μακαριότητα ,η πηγή αυτή δεν είναι ο εξωτερικός αυτός κόσμος αλλά η ίδια η κοσμική οντότητα. Αφού αυτή η κοσμική οντότητα είναι απέραντη, το ίδιο θα είναι και η ευλογία που θα δεχτεί το άτομο από αυτήν, και το μυαλό του ατόμου δεν θα κουραστεί από αυτήν την εμπειρία, όπως τις άλλες εγκόσμιες εμπειρίες. Η ευτυχία έρχεται σαν πραγματοποίηση μιας επιθυμίας. Όταν σε κάποιον δεν πραγματοποιείται η επιθυμία του τότε αυτος δεν νιώθει ευτυχισμένος. Αυτό μπορεί να του προκαλέσει λύπη και μιζέρια. Έτσι οι άνθρωποι μπορούν να αποκτήσουν πραγματική ευτυχία μόνο μέσα από την κοσμική οντότητα. Η συνείδηση δεν θέλει εγκόσμιες απολαύσεις, γιατί ξέρει πως οτιδήποτε εφήμερο δεν μπορεί να την ικανοποιήσει. Εδώ που φτάσαμε το συμπέρασμα είναι ότι το ατομο ψάχνει την αληθινή φύση του μέσα στην απέραντη οντότητα. Και αυτό σημαίνει ότι οι ανθρώπινες υπάρξεις θα νιώσουν και θα βιώσουν αυτήν την απέραντη ευλογία και χαρά που υπάρχει μέσα μας. 

Γι ' αυτό είναι σημαντικό να γνωρίσουμε την ύπαρξη αυτής της οντότητας. Δε θα ήταν πραγματικά μάταιο, να προσπαθήσουμε να αποκτήσουμε κάτι το οποίο στην πραγματικότητα δεν υπάρχει; Εάν η υπέρτατη οντότητα υπάρχει , τότε αξίζει τον κόπο να μάθουμε "τι είναι ;". 

Εάν θέλουμε να καταλάβουμε τι είναι η κοσμική συνείδηση και πως η ενέργειες εργάζονται αρμονικά μαζί της, πρέπει να αρχίσουμε να συνειδητοποιούμε το δικό μας μυαλό. 

Κάθε πράξη που φαίνεται να εκτελείται από ένα άτομο, στην πραγματικότητα εκτελείται από τα αισθητήρια όργανα αυτού του ατόμου. Αυτά είναι δέκα στον αριθμό. Αυτά είναι τα μάτια, αυτιά, μύτη, γλώσσα, δέρμα, πόδια, χέρια, φωνητικές χορδές, γεννητικά και όργανα απέκκρισης. Και φαίνεται ότι κάθε πράξη που το άτομο αυτό εκτελεί, φαίνεται να έχει εκτελεστεί από αυτά τα δέκα φυσικά όργανα. Στην πραγματικότητα όμως αυτό δεν είναι απόλυτα σωστό. Όταν το μυαλό δεν δουλέψει πίσω από αυτά τα όργανα, αυτά από μόνα τους δεν μπορούν να λειτουργήσουν. Στην πραγματικότητα το μυαλό είναι που λειτουργεί και τα δέκα αυτά όργανα είναι τα εργαλεία του νου για να εκτελεστεί μια πράξη. Η πράξη προέρχεται από το μυαλό και εκδηλώνεται με την βοήθεια των φυσικών αυτών οργάνων. Σε κάποιες καταστάσεις που το μυαλό βρίσκεται σε μια ασυνείδητη κατάσταση λόγο αναισθησίας ή κάποιον άλλον λόγο, δεν μπορεί να δει τίποτε ακόμα και όταν τα μάτια του είναι ορθάνοικτα. Σε τέτοιες καταστάσεις δεν σημαίνει ότι τα μάτια έχουν καταστραφεί, αλλά επειδή η επαφή με το μυαλο έχει διακοπεί τα μάτια δεν μπορούν να λειτουργήσουν. Αυτό συμβαίνει κάτω από την επιρροή της αναισθησίας. Όταν διακοπεί κάθε επαφή με το μυαλό, τα όργανα από μόνα τους δεν μπορούν να λειτουργήσουν. Το μυαλό είναι στην πραγματικότητα αυτό που λειτουργεί. 

Για να δούμε όμως πως λειτουργεί και με τα άλλα όργανα. Για παράδειγμα, βλέπουμε ένα βιβλίο, το μυαλό το βλέπει με την βοήθεια των ματιών. Κατά την διάρκεια της οπτικής αντίληψης του βιβλίου, η εικόνα που έχει αναπλάθει με την βοήθεια του οπτικού νεύρου προέρχεται από την ίριδα, και η ιδέα του αντικειμένου δονείται στα νεύρα και με ώθηση ταξιδεύει μέσα στο οπτικό νεύρο, ενώνοντας το με ένα μέρος του εγκεφάλου που είναι ο πράκτορας στο να δημιουργεί μια εικόνα στο μυαλό. Αλλά στην πραγματικότητα τι γίνεται; Όταν το μυαλό βλέπει ένα βιβλίο με την βοήθεια των ματιών τότε το σχήμα που σχηματίζεται στον νου το λεμε βιβλίο. Eνα μέρος του μυαλού που αποτυπώνει την εικόνα του βιβλίου ονομάζεται ύλη του μυαλού. Αλλά ακόμα και αυτή η ύλη του μυαλού που αποτύπωσε την μορφή του βιβλίου δεν ενεργεί από μόνη της αλλά υπάρχει κάτι άλλο που δίνει την διαταγή, όταν παρατηρεί το βιβλίο. Αυτή η διαίρεση του μυαλού που διατάζει τη στοιχειακή ουσία να αποτυπώσει την μορφή του βιβλίου ονομάζεται " κατώτερο εγώ". Αλλά το "κατώτερο εγώ" δεν θα ήταν σε θέση να δει τίποτε αν δεν είχε αναπτύξει το αίσθημα της ύπαρξης. Οπότε πρέπει να υπάρχει ένα άλλο μέρος του μυαλού που διαφέρει από τα άλλα δυο. Αυτό το τρίτο μέρος είναι το μέρος του μυαλού που δίνει το συναίσθημα του ‘εγώ’ και ονομάζεται το "ανώτερο εγώ ". Χωρίς το συναίσθημα της ύπαρξης του "ανώτερου εγώ" ή της γνώσης του εαυτού , καμία πράξη δεν μπορεί να εκτελεστεί. Το σύνολο αυτών των τριών κομματιών ονομάζεται μυαλό. 

Αλλά το τρίτο μέρος του μυαλού που δίνει το συναίσθημα του ‘εγώ’ είναι μόνο ένα μέρος του μυαλού. Η ύπαρξη του "ανώτερου εγώ" στο μυαλό αποδεικνύει ότι υπάρχει μια άλλη πραγματική οντότητα η οποία είναι πέρα από το μυαλό και η οποία ξέρει την ύπαρξη του μυαλού. Αυτό το ‘εγώ’ είναι η μαρτυρούσα οντότητα και ο μάρτυρας της ύπαρξης του μυαλού και της ύπαρξης του αισθήματος της εγώτητας, το ονομάζουμε ατομική συνείδηση. Έτσι μέσα από την ενδοσκόπηση και την βαθιά σκέψη κάποιος παρατηρεί ότι η ατομική συνείδηση και το μυαλό είναι δυο διαφορετικές οντότητες. 

Για να πεις ότι ‘εγώ υπάρχω’ το άτομο πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι υπάρχει. Για να συνειδητοποιήσεις αυτήν την υπόθεση σημαίνει ότι είναι παρόν η ατομική συνείδηση. Χωρίς την συνείδηση δεν υπάρχει κανένα αίσθημα ύπαρξης. 

Φαίνεται, ότι υπάρχουν δυο λειτουργικές φόρμες στο ίδιο ‘εγώ’. Στην πραγματικότητα το ‘εγώ’ που μαρτυρά την ύπαρξη μας (ατομική συνείδηση) φανερώνεται σαν εγώ στον ανώτερο νου του <εγώ υπάρχω>. Πρέπει να υπάρχουν κάποιοι άλλοι λόγοι που τροποποιούν την ατομική συνείδηση ώστε να φανερωθεί από μόνη της σαν μυαλό. Αυτό που τροποποιεί την ατομική συνείδηση να φανερωθεί σαν μυαλό ονομάζεται η οντότητα που ελέγχει τα φυσικά φαινόμενα (ακόμα την ξέρουμε σαν Σάκτι στα αρχαία σανσκριτικά). Σαν την ιδιότητα της καύσης που λέγεται ότι είναι η φύση της φωτιάς, έτσι η Σάκτι δίνει την ατομική συνείδηση (φωτιά) και τις ιδιότητες του μυαλού (η πράξη της φωτιάς). 

Επειδή η οντότητα αυτή, ελέγχει τα φυσικά φαινόμενα, εκτελεί και την πράξη της τροποποίησης της ατομικής συνείδησης, τότε είναι η μοναδική οντότητα ! Αλλά η ερώτηση γεννιέται στο μυαλό, ποια δύναμη είναι και από που έρχεται;. 

Η συμπαντική συνείδηση (ΣΙΒΑ) ελέγχει, συντηρεί και μαρτυρά την (ΣΑΚΤΙ). Είναι αδύνατον να κατανοήσεις την μια οντότητα χωρίς την άλλη. Την συμπαντική συνείδηση και την ενέργεια της δημιουργίας της που είναι αχώριστες σαν την φωτιά και την θερμότητα, το γάλα και την ασπράδα του, ή τις δυο όψεις μιας σελίδας. Αυτή η θεωρία έχει περιγραφεί συμβολικά στην ινδική γλυπτική σαν δυο αγαπημένους πιασμένους αγκαλιά πολύ σφικτά. 

Η κοσμική οντότητα έχει απεικονιστεί συμβολικά σαν ένας χορός από την ‘Σάκτι’ στο απέραντο και ατέλειωτο κορμί του ‘Σίβα’. Η Εικόνα δείχνει το ‘Σίβα’ ξαπλωμένο σε μια αδρανή και επίπεδη στάση και απλά ο ‘Σίβα’ είναι ο μάρτυρας της ‘Σάκτι’ σε αυτό το μέρος του κορμιού του που η δημιουργική έκφραση εκδηλώνεται. 

Αν θα συγκρίνουμε τον ωκεανό με τον ‘Σίβα’, το παγόβουνο με την δημιουργία του σύμπαντος, τότε το κλίμα που παγώνει το νερό είναι η ‘Σακτι’. Ο πάγος και το νερό του ωκεανού είναι δυο διαφορετικές μορφές του ίδιου πράγματος, και η μόνη διαφορά είναι το κλίμα που σε μερικά μέρη μεταμορφώνει το νερό σε πάγο, ενώ σε άλλα μέρη του ωκεανού το νερό παραμένει όπως είναι, χωρίς να μπορεί να μεταμορφωθεί σε πάγο. 

Τώρα, οι άνθρωποι έχουν μέσα τους εξευτελιστικές τάσεις που έρχονται από τη επιρροή της ‘Σακτι’ στο μυαλό ενός ατόμου. Αυτοί οι εχθροί είναι: φυσικές επιθυμίες, θυμός, προσκόλληση, λαιμαργία, υπερηφάνεια, ντροπή, μίσος , φθόνος, αμφιβολία, κόμπλεξ καταγωγής και κουλτούρας , ματαιότητα και υποκρισία. Αυτοί είναι τρόποι με τους οποίους η ‘Σάκτι’ κρατάει το μυαλό σε αυτόν τον σκληρό κόσμο και μακριά από την κοσμική οντότητα. Ο διαλογισμός μας οδηγάει στην ελευθερία από τα δεσμά της ‘Σάκτι’ και επιπλέον η ανησυχία του μυαλού ελαττώνεται. 

Ελευθέρωση από τα δεσμά της ‘Σάκτι’ και συνειδητοποίηση της κοσμικής οντότητας μπορεί να πραγματοποιηθεί μέσα από τον διαλογισμό και πρέπει να υπάρχει μια ιδιαίτερη τεχνική για αυτό. Αυτό σημαίνει ότι ένας δάσκαλος ή διδάσκαλος είναι απαραίτητος για να μάθουμε διαλογισμό και να φτάσουμε στην απελευθέρωση, ή μπορούμε να το μάθουμε μόνοι μας; Ένα άτομο στην φυλακή που έχει τα πόδια και τα χέρια του δεμένα δεν μπορεί να ξεφύγει εάν κάποιος άλλος δεν του ανοίξει την πόρτα και τον απελευθερώσει από τα δεσμά του. Παρομοίως οι άνθρωποι έχουν φυλακιστεί από την ‘Σάκτι’ σε αυτήν την ερμητική φυλακή, τον κόσμο μας. Δεν είναι ποτέ δυνατόν να απελευθερωθούμε από αυτόν τον κόσμο χωρίς την βοήθεια κάποιου. Ένα τέτοιο άτομο το οποίο μπορεί να μας μάθει αυτήν την τεχνική του διαλογισμού είναι ένας διδάσκαλος. Ένα άτομο μπορεί να ονομάζεται διδάσκαλος μόνο όταν έχει απελευθερωθεί από την επιρροή της ‘Σάκτι’. Και η μόνη οντότητα που είναι ελεύθερη από την επιρροή της ‘Σάκτι’ είναι ο ‘Σίβα’. Οπότε, δεν υπάρχει καμία διαφορά μεταξύ του ‘Σίβα’ και του διδασκάλου γιατί ένας διδάσκαλος είναι αυτός που γεννιέται σε μια ανθρώπινη μορφή για την ευημερία όλων των ζώντων υπάρξεων , θυσιάζοντας τον εαυτόν του με σκοπό να μας απελευθερώσει από τα δεσμά της ύλης . Η επιθυμία της κοσμικής οντότητας είναι να δώσει απελευθέρωση σε κάθε ατομική συνείδηση, και αυτό είναι η πρόσθεση στο να φέρει προς τα εμπρός την δημιουργία. 


Σίγουρα, είναι δύσκολο να βρει κάποιος έναν μεγάλο διδάσκαλο. Δεν είναι απαραίτητο να παει κάποιος στην ζούγκλα, στα βουνά και στις σπηλιές, σύμφωνα με αυτό που πιστεύει η κοινή γνώμη. Ένας σπουδαίος διδάσκαλος θα εμφανιστεί μπροστά σε κάποιον που κάνει την σκέψη και την επιθυμία για απελευθέρωση. Εάν αυτό δεν γίνει ο σκοπός της δημιουργίας απλά θα είναι μια παγίδα που θα μας περιορίζει. Έτσι ένας σπουδαίος διδάσκαλος έρχεται σε αυτόν τον κόσμο για να απελευθερώσει τους ανθρώπους και να τους ανεβάσει στην θεότητα. 

Οι συνετοί πρέπει να ξεκινήσουν τον διαλογισμό όσο πιο γρήγορα μπορούν και να φτάσουν στην απελευθέρωση όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι οποιαδήποτε καθυστέρηση, θα επιφέρει δυστυχία και περιορισμό στα δεσμά της υλικής δημιουργίας, που δεν είναι το αιώνιο μας σπίτι. Το να προτιμάς να υπομένεις σε αυτή τη κατάσταση υποφέροντας μακριά από το αιώνιο σου σπίτι είναι ανόητο, ξέροντας ότι αυτός δεν θα είναι ο τελικός στόχος τότε κανείς δεν θα εχει το δικαίωμα να μένει εδώ για πάντα. Φαίνεται πάντως γνωστικό να θέλει κάποιος να φύγει όσο γίνεται πιο γρήγορα. 

Καθώς η επιρροή της ‘Σάκτι’ λιγοστεύει σε αυτούς που κάνουν διαλογισμό και τα προβλήματα και οι πειρασμοί του κόσμου δεν είναι πια εμπόδιο σε αυτούς, τότε ο διαλογισμός θα μπορεί εύκολα να εξασκείται στην καθημερινή μας εγκόσμια ζωή και δεν θα χρειάζεται να καταφύγουμε στην ζούγκλα, γιατί αυτός δεν είναι ο σωστός τρόπος να ξεφύγουμε από τα προβλήματα και να βρούμε ανακούφιση από τις εύνοιες που μας περιβάλουν. Το να ζεις μια κοινωνική ζωή έχεις την δυνατότητα να υπηρετείς την κοινωνία, που είναι μια σπουδαία μορφή διαλογισμού. Αυτή η μορφή διαλογισμού δεν την βρίσκουν αυτοί που πανε στις ζούγκλες. 

Κάποιοι πιστεύουν πως πρέπει να ξεκινάς μια πνευματική ζωή σε προχωρημένη ηλικία, αλλά αυτό είναι μια λανθασμένη αντίληψη. Δεν είναι τόσο λογικό και σίγουρο το να δημιουργείς ψεύτικες ελπίδες ότι θα φτάσεις σε αυτή την προχωρημένη ηλικία. Συνήθως ο φόβος του θανάτου κάνει ένα μεγάλο άτομο να σκεφτεί το υπέρτατο. Αλλά σε αυτή την μεγάλη ηλικία που βρίσκεται έχει δημιουργήσει αδυναμίες στο σώμα και είναι πλέον πολύ δύσκολο για αυτό το άτομο να εξασκηθεί εντατικά με διαλογισμό. Σε μεγάλη ηλικία το μυαλό του ατόμου σκέφτεται συνεχώς τον θάνατο και αναπολεί συνεχώς παλιά περιστατικά. Λέγετε πως μόνο ένα νέο μπαμπού μπορεί να λυγίσει και ένα παλιό σίγουρα θα σπάσει. Έτσι το κάθε τι πρέπει να ξεκινάς να το μαθαίνεις σε μικρή ηλικία, έτσι γίνεται με τον διαλογισμό. 

Υπάρχουν άτομα που δεν κάνουν διαλογισμό από φόβο μήπως και σταματήσουν να απολαμβάνουν τις χαρές και τις ικανοποιήσεις του κόσμου αυτού. Ο διαλογισμός σταδιακά μειώνει την επικράτηση της ‘Σάκτι’ και το μυαλό πηγαίνει από μόνο του σε ανώτερα επίπεδα. Οι χονδροειδείς απολαύσεις τότε χάνουν την θελκτικότητα τους. Συνήθως το μυαλό βρίσκει ευχαρίστηση στις εγκόσμιες απολαύσεις και ταλαιπωρείται αρκετά για να τις ξεπεράσει, όταν το μυαλό θέλγεται από αυτές, η σκέψη για εγκατάλειψη τους δεν έρχεται. Το μυαλό είναι καλύτερα να προσπαθήσει να ξεφύγει αντί να κάθεται να τυραννιέται με την απουσία των εγκόσμιων απολαύσεων. Εάν δεν επιθυμούμε ένα αντικείμενο, δεν θα καταλάβουμε την απουσία του. Για παράδειγμα ένας αλκοολικός θα υποφέρει εάν δεν πάρει αλκοόλ για κάποιο χρονικό διάστημα, αλλά ένας άνθρωπος που δεν έχει σχέση με το αλκοόλ δεν θα γίνει αντιληπτή η απουσία του. Πάντως δεν είναι δυνατόν να ελέγξει κάποιος το μυαλό του με το να αποσύρει τα αντικείμενα τις απολαύσεως του με την βία. Κάνοντας αυτό θα επιδεινώσουμε την κατάσταση επιφέροντας μια αρρώστια στο σώμα.

Το σύστημα διαλογισμού που έχει δοθεί από έναν μεγάλο διδάσκαλο ανεπαίσθητα εκτρέπει το μυαλό από τις χονδροειδές προσκολλήσεις κατευθείαν σε πιο λεπτοφυείς και οι εγκόσμιες επιθυμίες εξαφανίζονται, μαζί και ο πόνος τις επιθυμίας τους. 

Αν αποφεύγεις να κάνεις διαλογισμό, ο οποίος ανήκει στις βασικές αρχές του ανθρώπου αυτό αποδεικνύει άγνοια. Το να μην κάνεις διαλογισμό από αβάσιμους φόβους δεν είναι λογικό, αλλά αντιθέτως μέσο του διαλογισμού θα φτάσουμε στη συνειδητοποίηση και την γνώση του ανώτερου εαυτού μας σαν την απέραντη υπέρτατη οντότητα. Στην Νιρβάνα !!!.

Για περισσοτερες πληροφοριες για τη μαθητεια και τα δωρεαν μαθηματα διαλογισμου, μπορειτε να απευθυνθειτε στον κυριο Πραβατ - Τηλ. 210 82 28 861.

Ο κυριος Πραβατ ειναι μοναχος μαι την πανγκοσμια κοινωνικη-πνευματικη οργανωση Αναντα Μαργκα που ξεκινισε απο τον κυριο Π. Ρ. Σαρκαρ το 1955. Απο της παιδικης του ηλικιας στο Μπιχαζ στην Ινδια οπου εγεννηθη το 1921, ο Π.Ρ. Σαρκαρ ελκυει τους αλλους με την βαθεια του αγαπη για την ανθρωποτητα και την καθοδηγηση του προς το μονοπατι της αυτογνωσιας. Ρυτημιζοντας την αρχαια επιστημη της Ταντρα Γιογκα (που σημαινει απαλευθερωση απο το σκοταδι – διλαδη: ‘Ταν’-Σκοταδι και ‘τρα’- απελευθερωση), με τρομο που να συναντα της αναγκες της εποχης, ανεπτυξε μια επιστομονικη και ορθολογιστικη πνευματικη φιλοσοφια και ενα συστημα πρακτικων ασκησεων για φυσικη διανοητικη και πνευματικη αναπτυξη. Αναγνωριζοντας τον σαν ενα πνευματικα συνειδητοποιημεωοω δασκαλο οι οπαδοι του τον αποκαλουν Σριι Σριι Ανανταμουρτι που σημαινει ‘Αυτος που ελκυει αλλους σαν η ενσωματωση της ευλογιας η απλα Μπαπα (Πατερα).

Αυτοι που ακολουθησαν την διδασκαλια του ειδαν τη ζωη τους να μεταβαλλεται καθως υπερπηδουσαν τις αδυναμιες και τις αρνητικες τασεις της σκεψης και ενοιωσαν την βαθεια γαληνη και ευλογια μεσα τους. Εμπνευσμενοι απο το αλτρουιστικο του παραδειγμα, διοχετευσαν της ενεργειες τους στην υπερσια της κοινωνιας και την εξυψωσι των καταπιεσμενων.

Το 1955 καθως εξακολουθουσε να ζει μια κανονικη ζωη σαν ανωτερος υπαλληλος σιδηροδρομω, εσχηματισε την οργανωσι ‘Αναντα Μαργκα’ – ‘Το μονοπατι της Ευλογιας’ και αρχισε να εκπαιδευει αποστολους, μοναχους και μοναχες για να διαδοσουν της διδασκαλιες του ‘Αυτογνωσια και υπερσια προς την ανθρωποτητα’, σε ολη την Ινδια και αργοτερα σε ολο τον κοσμο. Ανταναλωντας την ευρυτητα της συμπαντικης θεωρησης του η Αναντα Μαργκα εχει γινει ενας πολυπροσωπος οργανισμος με διαφορους κλαδους αφιερωμενους στην εξυψωση της ανθροποτητας μεσω της μορφωση, ανακουφισης, ευημεριας, καλλιτεχνιας, οικολογιας, διανοητικης αναγεννησης, γυναικειας απελευθερωσης και ανθρωπιστικης οικονομιας.

Για την συλλογικη ευημερια ολοκληρη της κοινωνιας επροτεινε την θεωρια του ΠΡΑΟΥΤ (Προοδευτικη θεωρια της ωφελιμης χρησης) η οποια υποστηριζει την χρησι και ορθολογιστικη διανομη ολω των πιγων και δινατοτητων του κοσμου – φυσικων, διανοητικων και πνευματικκων και την διμιουργια μια νεα ανθρωπιστικη κοινωνικης αρμονιας και δικαιοσυνης για ολους. Το ασυμβιβαστο ηθικο στηριγμα εναντιο της διαφορας και της εκμεταλλευσης και η απαιτηση του για κοινωνικη δικαιοσυνη εξεγειραν και του κομμουνιστικου κομματος της Ινδιας και ειχαν σαν αποτελεσμα την διωξη της Αναντα Μαργκα και την προσωπικη του συλληψη το 1971 με ψευτικες κατηγοριες. Κατα την διαρκεια της εφταχρονη φυλακισης του επεζησε μια δολοφονικη αποπειρας απο αξιωματικους της φιλακης και ενηστευσε για 5 ½ χρονια σε διαμαρτυρια. Τελικα απαλλαγηκε απο ολες της κατηγοριες απο το Ανωτατο Δικαστηριο και αφεθηκε ελευθερος το 1978 και απο τοτε καθοδηγει την γριγορη εξελιξη της Αναντα Μαργκα σε ολο το κοσμο.

Τωρα εγκαθιδρυμενη σε 160 χωρες με περισσοτερο απο ενα εκατομμυριο μελη η Αναντα Μαγκα και το ΠΡΑΟΥΤ εχουν γινει μια ισχυρη δυναμη για παγκοσμια κοινωνικη αλλαγη. 

Επικοινωνιστε μαζι μαι τον κυριο Πραβατ για περισσοτερες πληροφοριες σχετικα με τα δωρεαν μαθηματα διαλογισμου.


     Επικοινωνήστε για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις τάξεις γιόγκα και τα δωρεάν μαθήματα διαλογισμού.

tel: 210 80 60 389
email: info (at) neohumanist.net